Vierdagen


In de zomer zijn veel mensen jarig, blijkbaar heeft de ooievaar in deze maanden overuren gedraaid. In de eerste levensjaren komen vooral familieleden. Daarna wordt het uitgebreid met vrienden van je ouders. Vooral het pakpapier is dan nog het mooiste cadeau ooit. In de basisschoolleeftijd mag je een heus kinderfeestje geven. Er wordt geknipt, geplakt, foto’s voorzien van een lintje voor de speurtocht. Opa’s en oma’s komen in het weekend op bezoek. Met ongeveer 12 jaar ga je naar de volgende school. Daar verandert het allemaal: geen kinderfeestje meer, vrienden van je ouders worden niet meer uitgenodigd, alleen familie komt nog. Na een paar jaar voortgezet onderwijs nodig je zelf vrienden uit. Wanneer je op jezelf gaat wonen, komen ze op je ‘housewarming party’. De partners van je vrienden komen nu ook mee. Het past op de een of andere manier altijd in je woonkamer. Als er gezinsuitbreiding komt, komen de kleintjes mee. De eerste jaren is het proppen geblazen. Gaandeweg verwateren vriendschappen, breiden gezi nnen zicht verder uit. Enkele single vrienden passen wonderbaarlijk in de groep ‘gezinnen’. Ondertussen is iedereen het getal 30 allang gepasseerd en de eerste koperen huwelijken worden gevierd. De ‘hokkers’ hebben ook zin in een feestje en bedenken een goede reden om dit te vieren. Het leven gaat nu eenmaal niet altijd over rozen, door de hobbels die we hebben te nemen, houden we een hechte vriendengroep over. We krijgen de behoefte aan een boeiend gesprek onder het genot van een goed glas wijn. De kinderen zijn nu oud genoeg om alleen thuis te blijven. Lekker met de ‘oude’ groep je verjaardag vieren. Eerst willen we zo veel mogeliljk vrienden op onze feesten en uiteindelijk genieten we het meest met een bescheiden groepje van het leven dat nog voor ons ligt. Hoe komt dat toch?